اقتصاد فقرا
ابهیجیت وی. بنرجی و استر دوفلو
اقتصاد فقرا
ابهیجیت وی. بنرجی و استر دوفلو
نگاهی تازه و بنیادی به راه مبارزه با فقر در جهان
- هنوز امتیازی ثبت نشده
- 11 ایده کلیدی
- متنی
- سال انتشار 2011
مقدمه
ابهیجیت بنرجی و استر دوفلو، دو اقتصاددان در انستیتوت تکنالوژی ماساچوست (امآیتی)، حدود پانزده سال بررسی کردند که فقیرترین مردم دنیا واقعاً چطور زندگی میکنند: چه میخورند و چه میخرند، با صحت، درس و تعداد اولاد چه میکنند، و چطور قرض میگیرند، پسانداز میکنند، با خطر کنار میآیند، کسبوکار کوچک میگردانند و با حکومتهایشان سروکار دارند. آنها استدلال میکنند که مبارزه با فقر بیش از حد بر تصویرهای ساده و نظریههای بزرگ تکیه کرده است، و پیشرفت از پرسیدن سوالهای مشخص و آزمودن جوابها میآید، اغلب با آزمایشهای تصادفی کنترلشده. در سراسر کتاب، فقرا آدمهایی هستند که در شرایط سخت با حساب و فکر انتخاب میکنند، و نویسندگان نشان میدهند که نبود معلومات، هزینههای کوچک و نبود پشتیبانیهایی که آدمهای پولدارتر بیآنکه بدانند از آن برخوردارند، این انتخابها را شکل میدهد.
بعد از یک پیشگفتار و فصل اول، «دوباره فکر کنید، باز هم»، کتاب دو بخش دارد. بخش اول، «زندگی خصوصی»، به غذا، صحت، تعلیم و خانواده میپردازد. بخش دوم، «نهادها»، به خطر و بیمه، قرض و قرضههای کوچک، پسانداز، کسبوکارهای کوچک و کار، و سیاست و سیاستگذاری میپردازد. یک فصل پایانی کوتاه، «به جای یک نتیجهگیری فراگیر»، پنج درس را بیرون میکشد. ایدههای زیر به همین ترتیب آمدهاند.
یادداشت: این کتاب مال سال ۲۰۱۱ است. یافتهها از خود نویسندگان و از تحقیقهایی است که آنها شرح میدهند، با همان جاها و سالهایی که کتاب ذکر میکند. دربارهٔ بعضی از آنها از آن زمان تحقیق بیشتری شده است. دربارهٔ قرضههای کوچک، شش آزمایش تصادفی در کشورهای مختلف که در سال ۲۰۱۵ با هم نشر شدند، اثرهای مثبتِ متوسط اما نه دگرگونکننده یافتند، که به نتیجهگیری خود کتاب نزدیک است.
- 1بنرجی و دوفلو استدلال میکنند که فقرا آدمهایی اهل فکرند، نه شخصیتهای کارتونی، و بحث بزرگ دربارهٔ کمک خارجی باید جایش را به سوالهای مشخصی بدهد که در عمل آزموده شوند
- 2نویسندگان مییابند که بیشتر بزرگسالان فقیر در دام گرسنگی گیر نیستند، و تغذیهٔ بهتر بیشترین فایده را برای طفل در شکم مادر و اطفال خردسال دارد
- 3نویسندگان نشان میدهند که فقرا برای صحت زیاد خرج میکنند، اما اغلب برای تداویهای گران از کسانی که تعلیم طبی ندیدهاند، نه برای پیشگیری ارزان
- 4نویسندگان استدلال میکنند که باورهای سست و عادت به عقب انداختن کارها بخش بزرگی از کماستفادهکردن از پیشگیری را توضیح میدهد، پس تشویقهای کوچک و انتخابهای پیشفرض میتوانند کار زیادی بکنند
- 5نویسندگان استدلال میکنند که مکتبها در کشورهای فقیر اغلب به گروه کوچکی از شاگردان برگزیده خدمت میکنند و از بیشتر اطفال کم انتظار دارند، و درس دادن به هر طفل در سطح خودش نتیجه میدهد
- 6نویسندگان مییابند که تعداد اولاد بیشتر به خواست و نیاز پدر و مادر بستگی دارد تا به دسترسی به وسایل جلوگیری از حمل، و اولاد اغلب تکیهگاه پدر و مادر در پیری هستند
- 7نویسندگان فقرا را «مدیران پابرهنهٔ صندوقهای پرخطر» مینامند که خطرهای بزرگ را با حفاظت اندک به دوش میکشند، و توضیح میدهند چرا کمتر بیمه میخرند
- 8نویسندگان استدلال میکنند که قرضههای کوچک راه چشمگیری برای قرض دادن به فقرا با سود معقول است، اما اثرهای سنجیدهشدهاش متوسط است و معجزه نیست
- 9نویسندگان مییابند که فقرا به راههای هوشمندانهٔ زیاد پسانداز میکنند اما با مانعهای بلندتر و وسوسههای قویتر روبهرو هستند، پس وسیلههایی که آدم را پابند میکند و کمی امید فرق بزرگی ایجاد میکند
- 10نویسندگان استدلال میکنند که بیشتر کسبوکارهای فقرا راهی برای خریدن یک کار است نه یک علاقهٔ خاص، و کار ثابت شاید برای بیرون آمدن از فقر مهمتر باشد
- 11نویسندگان استدلال میکنند که سیاست بد کشورهای فقیر را محکوم به ناکامی نمیکند: تغییرهای سنجیده در حاشیه، و دوری از ایدئولوژی، ناآگاهی و بیتحرکی، میتواند یک انقلاب آرام را آغاز کند
این کتاب برای اعضای پریمیوم است
مقدمه رایگان است. پریمیوم همهی ایدههای کلیدی را، صوتی و نوشتاری، باز میکند.