در دفاع از غذا

مایکل پولن، ژورنالیست امریکایی که دربارهٔ غذا، گیاهان و زراعت می‌نویسد، به این سؤال که چه بخوریم با یک جواب بسیار کوتاه پاسخ می‌دهد: «غذا بخورید. نه زیاد. بیشتر گیاهی.» به استدلال او، بخش بزرگی از آنچه امریکایی‌ها از سوپرمارکیت می‌خرند دیگر به معنای قدیمی غذا نیست، بلکه «چیزهای خوردنیِ شبیه غذا» است که در کارخانه ساخته شده‌اند. او می‌گوید طرز فکری که آن را «مغذی‌گرایی» می‌نامد، یعنی دیدن غذا فقط به حیث مجموعه‌ای از مواد مغذی، مردم را دربارهٔ غذا خوردن سردرگم‌تر و نگران‌تر کرده، بی‌آنکه صحت‌شان را بهتر کند.

کتاب سه بخش دارد. بخش اول، «دوران مغذی‌گرایی»، شرح می‌دهد که چطور در توصیه‌های رسمی، در علم و در بازاریابی، مواد مغذی جای غذاها را گرفتند و چطور مبارزه با چربیِ غذا به خطا رفت. بخش دوم، «رژیم غذایی غربی و امراض تمدن»، امراض مزمنی را شرح می‌دهد که به دنبال رژیم غذاییِ صنعتیِ غربی می‌آیند، و پنج راهی را که صنعت با آن خوراک مردم را تغییر داده است. بخش سوم، «رها شدن از مغذی‌گرایی»، قاعده‌های ساده‌ای برای هر کس پیشنهاد می‌کند، زیر سه عنوان «غذا بخورید»، «بیشتر گیاهی» و «نه زیاد».

یادداشت: این کتاب در سال ۲۰۰۸ و دربارهٔ نظام غذایی امریکا نوشته شده است. ادعاهای صحی و علمی آن استدلال‌های پولن یا یافته‌های محققانی است که او از آنها نام می‌برد، همان‌طور که آن وقت گزارش کرد، و بعضی از آنها از آن زمان تا حال مورد بحث بوده یا تغییر کرده‌اند. این خلاصه مشورهٔ طبی نیست: هر کسی که مشکل صحی دارد باید از مشورهٔ داکتر خود پیروی کند.